« وَمَنْ يُطِعِ الله وَالرَّسُولَ فَاولئِكَ مَعَ الَّذينَ انْعَمَ الله عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبيَّينَ وَالصِّدِّيقينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحينَ وَحَسُنَ أولئِكَ رَفيقا » 4 : 69 . ( نساء ، 68 ) « كسانى كه خدا و رسول را اطاعت كنند با كسانى [ همنشين و همدم ] اند كه خدا نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و راستى پيشگان و شهيدان و صالحان ( شايستگان و درستكاران ) و اينان نيكو رفيقانند » . پيامبر از ماست ، و صدّيق و شهداء و صالحان نيز از ما هستند « . و امام أبو جعفر باقر عليه السّلام فرمود : « خداى عز و جل مىفرمايد : اى فرزند آدم ، از آنچه بر تو حرام شده دورى كن تا پارساترين مردم باشى » . از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند كه پارسا كيست ؟ فرمود : « آن كس كه از محرّمات خداى عز و جل پرهيز كند ( 1 ) » . و از آنجا كه طلب حرام و اجتناب نكردن از آن باعث هلاكت است ، و نجات و سعادت اخروى بستگى به پرهيز از محرّمات دارد ، و از طرفى مردم در دنيا به خوراك و پوشاك و مسكن نيازمندند ، در فضيلت كسب حلال اخبار بسيار وارد شده است . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : « طلب حلال بر هر مرد و زن مسلمان واجب است » . و فرمود : « كسى كه به شب در آيد در حالى كه به سبب طلب حلال خسته باشد ، آمرزيده داخل شب شده است » . و فرمود : « عبادت هفتاد جزء است و افضل همهء اجزاء ، طلب حلال است » . و در حديثى ديگر وارد است كه فرمود : « عبادت ده جزء است ، نه جزء آن در طلب حلال است » . و فرمود : « هر كه از دسترنج خود بخورد ، از صراط برق آسا بگذرد » . و فرمود : « هر كه از دسترنج خود بخورد ، خداوند با رحمت به وى بنگرد و هرگز عذابش نكند » .

--> ( 1 ) احاديث اين فصل را با » كافى « ، باب طاعت و تقوى و باب ورع ، و » بحار « : 2 مج - 96 - 98 باب طاعت و تقوى و باب ورع و اجتناب از شبهات ، تصحيح كرديم . .